Crkva je posve\u0107ena Sv. ocu Nikolaju, tj. prenosu mo\u0161tiju Sv. Nikole, a slava je 22. maja. Na severnoj strani od ove crkve nalazila se prvobitna drvena Crkva, izgra\u0111ena verovatno odmah posle Velike Seobe 1692.<\/p>\n
Dana\u0161nju crkvu podigli su trgovci, bra\u0107a Nedeljko i Stoji\u0107 Bogdanovi\u0107 1726-1730. Bra\u0107a su se doselila u Petrovaradinski \u0160anac (prvobitni Novi Sad) 1716. iz Slavonije. Po dolasku u Novi Sad, Nedeljko je oti\u0161ao na had\u017eluk u Svetu zemlju, zadr\u017eao se u Hilandaru i zamona\u0161io. Ostao je u uspomeni, a crkva je dugo nazivana Nedeljkova crkva. Krajem 18. veka crkva je ustupljena pravoslavnim gr\u010dkim i ruskim gra\u0111anima Novog Sada, a nedeljom su se naizmeni\u010dno odr\u017eavale gr\u010dka i crkvenoslovenska liturgija. Otuda je i uobi\u010dajeni naziv – Nikolajevska – po ruskom nazivu. U Buni 1849. sa Tvr\u0111ave je bombardovan grad, a crkva je te\u0161ko o\u0161te\u0107ena. Crkva je do 1854. bila zapu\u0161tena i zarasla u korov, a tada je provizorno pokrivena i slu\u017eila kao vojni magacin. Crkvu su 1862. obnovili Jovan i Marija Trandafil. Novi (sada\u0161nji) ikonostas je posle obnove 1862. oslikao novosadski akademski slikar, \u0111ak Be\u010dke slikarske akademije, Pavle Simi\u0107. Natpisi na ikonama su na gr\u010dkom, jer se bogoslu\u017eenje obavljalo i na tom jeziku.<\/p>\n
Jovan i Marija Trandafil su sahranjeni u crkvi, a plo\u010de su na unutra\u0161njem zidu. Pored obnove crkve, darivanja ku\u0107e za sve\u0161teni\u010dki stan i 80 jutara zemlje za izdr\u017eavanje crkve i sve\u0161tenika, darivali su i drugo gradu. Najpoznatija je sada\u0161nja zgrada Matice Srpske koju je Marija Trandafil izgradila za siroti\u0161te a koja je preko puta ulaza u crkvenu portu – sada\u0161nji prolaz ka Trifkovi\u0107evom trgu. Barokni toranj je dozidan posle izgradnje crke, a kube, karakteristi\u010dnog izgleda za ruske crkve, vezuje se za pomo\u0107 koja je iz Rusije dobijena 1852. za novosadske crkve stradale u bombardovanju 1849. i kao simbol ruskog prisustva na ovom prostoru. Obnovljeno je nedavno pre nego \u0161to sam na\u010dinio ove fotografije. Na sevrnom spoljnjem zidu je nadgrobna plo\u010da novosa\u0111anina Simeona Radoni\u0107a, umrlog 1749. godinu dana posle progla\u0161enja Petrovaradinskog \u0161anca za slobodan kraljevski grad, i to je jedna od najranijih plo\u010da u kojoj se pominje Novi Sad kao novo ime grada. Na ve\u0107 ne\u010ditkoj plo\u010di, koja je prvobitno bila na tlu pored crkve a sada je pro\u010dvr\u0161\u0107ena uz zid ispod prozora, pi\u0161e da je tu 1754. sahranjen jedan od ktitora – Stoji\u0107 Bogdanovi\u0107.<\/p>\n
U Novom Sadu postoji preko 120 verskih objekata i mo\u017eda su ba\u0161 oni najbolji pokazatelj vi\u0161evekovnog zajedni\u010dkog \u017eivljenja razli\u010ditih naroda na ovom prostoru. Od kraja XVII veka na teritoriji Vojvodine \u017eive pripadnici 26 nacija, a u upotrebi je pet zvani\u010dnih jezika. Iako su zadr\u017eana karakteristi\u010dna obele\u017eja svakog naroda, ipak su se tradicija i obi\u010daji neminovno me\u0161ali.<\/p>\n
U pro\u0161losti u Nikolajevsku crkvu su dolazili kako Srbi, tako i Rusi i Grci, odnosno Cincari. Za vreme Ma\u0111arske revolucije 1849. godine, odnosno Bune, kada je bombardovan Novi Sad i crkva je ne samo stradala, nego je i bila potpuno uni\u0161tena. Zidove crkve su oslikali Dimitrije i \u017divko Petrovi\u0107 i Nikola Dim\u0161i\u0107.\u00a0 Poznato je, da su tada\u0161nji ugledni i imu\u0107ni novosa\u0111ani skupili novac, odneli u Be\u010d i \u201ekupili\u201c slobodu pa je 1. februara 1748. godine carica Habzbur\u0161ke monarhije Marija Terezija potpisala Povelju i proglasila Novi Sad slobodnim kraljevskim gradom. Tada je promenjeno ime Petrovaradinskog \u0160anca u Novi Sad.<\/p>\n
Kakvu ulogu i zna\u010daj je crkva imala u \u017eivotu tada\u0161njih stanovnika Novog Sada govori i podatak da je jednu od ku\u0107a koja je pripadala porodici Marije Trandafil, ova velika novosadska dobrotvorka ostavila na upravljanje Nikolajevskoj crkvi kako bi na taj na\u010din bila obezbe\u0111ena sredstva za sve\u0161tenika, pojca, crkvenjaka i teku\u0107e tro\u0161kove. To je \u010duvena ku\u0107a sa ikonom u Pa\u0161i\u0107evoj ulici.<\/p>\n
Ova crkva je, tako\u0111e, zna\u010dajna, jer su u njoj sahranjeni i mnogi znameniti Novosa\u0111ani, kao \u0161to je porodica Bogdanovi\u0107a, koja je ulagala u crkvu. Zatim tu su sahranjeni doborotvori Jovan i Marija Trandafil. Me\u0111utim, malo sveta zna da je Nikolajevska crkva poznata i po tome \u0161to je tu kr\u0161teno dvoje od troje dece Alberta An\u0161tajna i Mileve Mari\u0107 Ajn\u0161tajn. Prvo njihovo dete je bila \u0107erka o kojoj se ne zna mnogo, a drugo dvoje dece \u2013 Edvard i Albert su kr\u0161teni ovde, po pravoslavnom obredu, na insistiranje Milevinog oca Milo\u0161a Mari\u0107a .<\/p>\n
To je najstarija I najmanja pravoslavna crkva u Novom Sadu u postoje\u0107em stanju. Kao takva jeste deo kulturne-istorijske ba\u0161tine na\u0161eg grada \u2013 kako materijalne, tako i nematerijalne. Svi narodi koji \u017eive u Vojvodini su obogatili ovaj prostor svojom tradicijom i kulturnom ba\u0161tnom. S obzirom na to da su uglavnom doseljavani sa ciljem da slu\u017ee kao vojnici i odbrane granice Habzbur\u0161ke monarhije, dele zajedni\u010dku pro\u0161lost, a da bi se jedinstvena obele\u017eja svakog naroda sa\u010duvala za budu\u0107nost treba ih poznavati, negovati i po\u0161tovati.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Crkva je posve\u0107ena Sv. ocu Nikolaju, tj. prenosu mo\u0161tiju Sv. Nikole, a slava je 22. maja. Na severnoj strani od ove crkve nalazila se prvobitna drvena Crkva, izgra\u0111ena verovatno odmah posle Velike Seobe 1692. Dana\u0161nju crkvu podigli su trgovci, bra\u0107a Nedeljko i Stoji\u0107 Bogdanovi\u0107 1726-1730. Bra\u0107a su se doselila u Petrovaradinski \u0160anac (prvobitni Novi Sad) […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1119,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-1118","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-novosadska-multikulturalna-razglednica"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1118"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1158,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118\/revisions\/1158"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.radiodelta.rs\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}